Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2019

μεταβλητό

Όταν φεύγεις,
απαλλάσσομαι
από τον καθιερωμένο
πρωινό έλεγχο
της αρτιμέλειάς μου

μαζί μ’ αυτόν,
γλιτώνω
από την διαφραγματική
σθένωση της αναγγελίας
«λέω να
σ’αφήσω. μιλάμε. καληνύχτα»

Υπάρχουμε
σε τσιμεντένιες αποστάσεις,
με σκαμμένες εκτάσεις
απουσίας στους ώμους,
στα μαξιλάρια
, στα μάγουλα

Μα δεν θα υπάρχουμε
για τόσο
που να επιτρέπονται
ανόητες θυσίες

κι επιλύσιμες μοναξιές 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

δώδεκα αναπτήρες

Έτσι κι εγώ, που ως τώρα μ’εχω δει να στερεύω μ’έχω δει να μαντεύω ένα μέλλον αντίγραφο αγναντεύω την γλώσσα σου να γκρεμίζει τις ρίμες κ...