Κυριακή 26 Αυγούστου 2018

αποκήρυξη


Εξόριστε ποιητή στον αιώνα σου λέγε

για καύλες με ακρίβεια σταγόνας
για μουσκεμένα τίσερτ στα λεωφορεία
                                τον Αύγουστο 
για νοίκια πού’γιναν πιώματα
για τα πράσινα κυκλικά δισκάκια

                        της απελπισίας


ασεληνίαστος, χωρίς

   φεγγαρένια σε καρτεράω                 
                και   
  πεθαίνω έτσι κι αλλιώς,   
  μα για’σένα πεθαίνω πιο πολύ


Σάββατο 17 Μαρτίου 2018

ολ γιου νιντ

Ανθρωποπρέπεια. Αυτή είναι η 
αλήθεια του ανθρώπου.[…] Ο άνθρωπος 
ζει ανθρωποπρεπώς, ο άνθρωπος πεθαίνει 
ανθρωποπρεπώς. Ανθρωποπρεπέστατα. 
Τίποτα άλλο. 

Δημήτρης Δημητριάδης - Λήθη 




Ράγισα, από τις διαστολές
των άυλων καθησυχασμών,
από δείκτες ρολογιών,

απο’κείνο που κάτω
απ΄τον ώμο μου παλλόταν
και σ’έσφιγγα, να μην πηδήσει
η καρδιά μου
έξω από το στήθος μου

Να’τανε, λες, που, μπορώ
να σου πω πως σ’αγαπάω
χωρίς να ντρέπομαι την ανθρωπότητα

να’ταν το κλάσμα των
πεπερασμένων μου ωρών,
που τις είπα δικές σου

να’ταν ο απόηχος του «κρακ»
που ακούω στο στέρνο μου
όταν ξεκλειδώνω
την πόρτα του σπιτιού μου

ή κάποια αλήθεια
γεμάτη ανθρωποπρέπεια;

Τρίτη 30 Ιανουαρίου 2018

νοτ ε πόεμ


Έτσι για να ξέρεις, σήμερα δεν μ’εβαλα νιώσω τίποτα απ’αυτά που φαίνονται αιχμηρά τυπωμένα. Απ’αυτά που ταιριάζουν στις οθόνες των κινηματογράφων της Αθήνας, που τόσο θα μ’άρεσε να τη αγαπάμε παρέα.

ξερίζωμα, απεξάρτηση
ελπίδας,
στο στήθος κρότοι

[οι]    νύχτες
που θερίζουν
έρωτα συναγώμενο

και χείλη παράσημα

Σήμερα ένιωσα απλώς πως μου λείπεις˙πως θέλω να σε πάρω τηλέφωνο και ταυτόχρονα δεν θέλω. Μ’αν σ’έπαιρνα σήμερα και σε πάρω κι αύριο, θα’ρθει μια μέρα που θα πρέπει να σε φανταστώ να γαμιέσαι με κάποιον άλλον, και δεν υπάρχει τίποτα το ποιητικό σ’αυτό.

Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018

ρίφαντ

Όταν τα παιδικά μας χρόνια
που δεν ήταν ροζ 
δεν θα'ναι πια δικιολογία

κι η σπατάλη πάψει 
να  μετριέται σε νύχτες αλλά,
σε θραύσματα πολύτιμων μυών

όταν η αναμονή 
για την αναμονή
δεν θα χωράει σε
γυάλινα μπουκάλια

                κι η
νεκρωμένη      αγάπη
      καύλα
           μου, σωθεί


θα'ρθω να σου ζητήσω αποζημίωση

Σάββατο 6 Ιανουαρίου 2018

Τετάρτη

Εσύ απόψε εξερευνάς
την χημική σύσταση των
μορίων σκόνης
του καναπέ σου

Κι εγώ παίρνω σβάρνα
                     τα λεξικά

εξερευνώ εκ νέου
το νόημα των λέξεων
που ξέρω
τώρα που
    εσύ
υπάρχεις

απαρηγόρητη
βυθίζομαι
γαμώτο
δεν
εσύ

πα ρα πο νο
παρα πονο
παράπονο

δώδεκα αναπτήρες

Έτσι κι εγώ, που ως τώρα μ’εχω δει να στερεύω μ’έχω δει να μαντεύω ένα μέλλον αντίγραφο αγναντεύω την γλώσσα σου να γκρεμίζει τις ρίμες κ...