Τετάρτη 4 Αυγούστου 2021

έρως θέρος θάνατος

Άραγε στις πόσες περιγραφές
πλησιασμάτων ασυνειδήτων
                      των δακτύλων

μετά από πόσα της απουσίας  
                         σκεβρώματα 
                           της σάρκας

              και νηστεμένα πάθη
                         και αλωμένα  
                                σώματα


θα σκαρφιστεί η ανθρωπότητα έναν τρόπο
άλλο από την θρησκεία και το stand
για να ξεχνάει πως πεθαίνει

Πέμπτη 6 Μαΐου 2021

Ερωτορίζοντες

Λοιπόν, βαριέμαι να διαβάσω ποίηση. 
Προς τι τόση ντροπή; 
Να τώρα έπιασα μια συλλογή του Πεσσόα για να βρω κάτι συγκεκριμένο,
στις πρώτες τρεις δοκιμές δεν βρήκα αυτό που έψαχνα και τέλος,
τα παράτησα.

Τώρα που το σκέφτομαι, 
σταμάτησα να γράφω  ποίηση (ισοδύναμα να διαβάζω) απ'όταν άρχισα να σ'αγαπάω.

Λίγο πριν τα παρατήσω, έγραψα κάποιους μικρούς εντυπωσιασμούς

-μα πως αλλιώς να έκανα, αφού η τότε αλήθεια μου δεν χωρούσε στο τραπέζι, ούτε στο κρεβάτι,
και ακόμα και σκρίνιο να'χαμε ούτε εκεί θα χωρούσε-

-άσε που λες πως κάποτε ερωτεύτηκες την έμμετρη περσόνα μου, μα το ατελές μου σώμα, την αδύναμη και ταλαίπωρη ψυχή μου, που τόσο πολύ σε δίψασε όλα αυτά τα χρόνια, κι ακόμα σε διψάει, τα χόρτασες και σου'φτασαν, γλυκιά μου αγάπη, και φεύγεις λες και πας σε άλλες γκομενοπολιτειες, σε άλλες καυλοπεριπέτειες, σε νεους ερωτορίζοντες-

-αυτό το χόρτασμα το λοιπόν,μπορούμε με ασφάλεια να πούμε πως σημαίνει το τέλος του έρωτα ˙ αυτό το χόρτασμα και όχι η συνήθεια, όχι οι κοινοί ύπνοι, όχι το θυμωμένο χαμογελάκι όταν σου ζητάω τις παντόφλες σου -

και απο τότε έχω μονάχα πύρινες, ρητορικές ερωτήσεις κατακλείδες, που καταλήγουν πως σ'αγαπάω και πως η θωπεία του πισινού σου, είναι πλέον μια από τις αγαπημένες μου συνήθειες.

Ε ναι λοιπόν, σ'αγαπάω και ούτε αυτό χορταίνω να στο λέω, να το ξέρω, να το νιώθω, να το αφήνω να με κυριεύει, να με γεμίζει θλίψη στην σκέψη πως δεν θα ξυπνήσω σε πέντε χρόνια, τέσσερις μήνες και  εικοσιτέσσερις ημέρες ακριβώς, και το αριστερό μου χέρι μονάχο του θα βρεθεί να σου χαϊδεύει την πλάτη. 

Άσε που ένας λόγος που διαβάζουμε ποίηση, είναι για να μάθουμε ν'αγαπάμε.
Και όπως σου'χω πει ήδη, απ'όταν άρχισα να σ'αγαπώ,  σταμάτησα να ρωτάω έτσι τύποις ατυπικά
"πως ξέρετε ρε σεις οι υπόλοιποι, οτί αγαπάτε κάποιον;". 

Το ξέρω όταν ξυπνάω,
όταν φτιάχνω καφέ,
όταν κάνω αυγά ποσέ.

Κλείνω με τους στίχους του Πεσσόα, που τελικά έκατσα να τους βρω, γιατί τώρα που ξυπνάς 70 ναυτικά μίλια μακρυά μου, πρέπει να βρω κάτι άλλο να κάνω τις νύχτες μου, πέρα απ'το να σε περιμένω.

Τάδε έφη το λοιπόν Φερνάντο Πεσσόα:

Για να νιώσω τον εαυτό μου, πολλαπλασιάστηκα
Για να νιώσω τον εαυτόμου, ανάγκη είχα τα πάντα να νιώσω.
Ξεχείλησα, βγήκα από τον εαυτό μου, παρασύρθηκα
Γυμνώθηκα, παραδόθηκα
Και σε κάθε γωνιά της ψυχής μου
Βωμός σε διαφορετικό Θεό υπάρχει. 

Πάντως, μη νομίσεις ούτε στιγμή πως σε κατηγορώ, πως ίσως κάτω από την κουβερτούλα που έχεις για τον καναπέ, έχασα τα στιχάκια μου. 

Σ'αφήνω για λίγο τώρα. Έχω να επιστρέψω στον μελλοντικό μου εαυτό, να εσωστραφώ και ίσως να διαβάσω λίγο Πεσσόα. 


Τρίτη 16 Μαρτίου 2021

Εποικοδόμημα

Τώρα που οι νομισματικές ενώσεις
οι διεθνείς εμπορικές αλυσίδες,

τ'αζάλιστα παραγωγικά πρωινά
τα δημιουργικά κυριακάτικα απογεύματα,

οι κέτο διατροφές
τα γυμναστήρια
και τα εγχειρίδια αυτοβελτίωσης,

έχουν νικήσει τον ρομαντισμό
κατά κράτος -αστικό- 

Πώς να σου πω,
χωρίς να κινδυνέψει
η σύγχρονη αυτάρκεια του ατόμου μου,

πως κάθε που σ'αποχωρίζομαι
ρημάζω; 

Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2021

1000 καυλοεμέλ = 1 καυλοέλ ;

Τι μου έχει λείψει περισσότερο από την καραντίνα; Η καύλα.
Όχι το σεξ. Η καύλα.
Μου έχει λείψει σε τέτοιο βαθμό τζαζέματος, που αυτή την στιγμή παίρνω συνέντευξη από τον εαυτό μου.

Μου έχει λείψει το "έχω ενέργεια" (τζιζ), "καλή διάθεση", "αρθρώνω πιο καλά" κι όλα αυτά τζάμπα.
Μπαίνουν μερικά καυλοεμελ στην κουβέντα, και ξαφνικά όλα είναι πιο εύκολα.

Κατ'αρχάς για να είμαστε ακριβείς ας ορίσουμε τα καυλοεμέλ. 

Τα καυλοεμέλ,είναι όπως φαντάζεστε η μονάδα μέτρησης της καύλας.
Κι επειδή "μέτρηση" σημαίνει "σύγκριση με κάποια σταθερή ποσότητα", ας προσπαθήσουμε να δώσουμε μια διαισθητική αλλα και ταυτόχρονα ακριβή ισοδυναμία της της φράσης "μερικά καυλοεμέλ".

Ας πούμε λοιπόν πως το 1 καυλοεμέλ αντιστοιχεί στο "δεν με παίρνει ο ύπνος, ας τραβήξω μια μαλακία για να κοιμηθώ". 
Και ας πούμε πως τα 10 καυλοεμέλ αντιστοιχούν στο "theleis na mou glupseis to mounaki ?". 

Αναλογικά τα 20 καυλοεμέλ αντιστοιχούν στο "thelo na sou glipso to mounaki". Γιατί τα διπλάσια; Γιατί το "thelo na sou glipso to mounaki" περιέχει επιθυμία, και λίγα πράγματα είναι περισσότερο καυλερά από την επιθυμία. 

Κι έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, ας αποτιμήσουμε και την φώτο με το άκτουαλ "mounaki" στα...πόσα να πούμε.... Να πούμε 5, άντε 10 καυλοεμέλ.

Άρα, αν μείνουμε πιστοί σε αυτή την προσθήκη στο SI, όπως την έχουμε ορίσει έως τώρα, μπορούμε να προσπαθήσουμε να βρούμε το κάτω φράγμα του πλήθους των "μερικών καυλοεμέλ", που αρκούν για να σε κάνουν καινούριο, που αρκούν για να μπεις στην καυλονιρβάνα του "έλα μωρέ τώρα που θα κάτσω να σκάσω". Τι λες καλέ, τι λές καλέ που θα πεθάνω - αφού ξεχειλίζω λιβιδινική επένδυση.

Νομίζω πως το κάτω φράγμα πρέπει να το ορίσουμε στα 100 καυλοεμέλ, δηλαδή χρειαζόμαστε είτε επιθυμία, είτε υπόρρητη επιθυμία, είτε μια παλλόμενη μνήμη, είτε μια δράση(ένα μπούντι κολ με ημερομηνία και ώρα).

Ολοκληρώνω με την εξής σκέψη: Τα 1000 καυλοεμελ (δηλαδή το 1 καυλοελ; ) αντιστοιχούν στο "μπορώ να περάσω πάνω από 30 ώρες συνεχόμενες μαζί σου χωρίς να βαρεθώ", στο "είμαι στην πόρτα, ντυμένη και παπουτσομένη έτοιμη να φύγω και εκεί που σε αποχαιρετώ βρίσκομαι μέσα σε δύο λεπτά στο κρεβάτι, όχι ντυμένη και όχι παπουτσομένη". 

Και τέλος πάντων τα 1000 καυλοεμέλ αντιστοιχούν στο "θέλω να ερωτευτώ και να μην μου χρειάζονται μονάδες μέτρησης". Και είναι κρίμα μεγάλο που αυτή τη φράση έχει φορτωθεί με τόση κλισεδούρα, με τόσες κακές ερμηνείες σε κακές ταινίες και κακές σειρές, και έχει σηκώσει το βάρος της ύπαρξης, τόσων δυστυχισμένων που νομίζουν που ο έρωτας μαγικά θα τους επισκευάσει,  που όταν πας να την ξεστομίσεις, νιώθεις μαλάκας.

Υ.Γ. Τον έρωτα πόσα καυλοεμέλ να τον βάλουμε; 




δώδεκα αναπτήρες

Έτσι κι εγώ, που ως τώρα μ’εχω δει να στερεύω μ’έχω δει να μαντεύω ένα μέλλον αντίγραφο αγναντεύω την γλώσσα σου να γκρεμίζει τις ρίμες κ...