Τρίτη 27 Αυγούστου 2019

2. Αξιωματική θεμελίωση της ερωτικής πράξης

Κατ'αρχάς το λεσβιακό σεξ δεν χρειάζεται επιθετικό προσδιορισμό. Είναι σεξ.
Κι αν είναι να είμαστε τόσο ακριβείς με τους ορισμούς, γιατί σώνει και καλά να το λέμε σεξ όταν ένα τσουτσούνι κάπου διεισδύει;

Γιατί δηλαδή η ερωτική πράξη ανάμεσα σε δύο άντρες να εμπίπτει στον ορισμό του σεξ, αλλά η ερωτική πράξη ανάμεσα σε δύο γυναίκες να χρειάζεται εξηγήσεις; Γιατί να είναι απαραίτητο το ανδρικό μόριο για να πούμε πως συνετελέσθη το μοιραίο;

Αν τέλος πάντων θέτε να κάνουμε τους αυστηρούς, ας μιλήσουμε για μισοσέξ και για σεξ, για σεξ beta και σεξ evolution, για σεξ 0.1 και για σεξ 0.2.
Γιατί να αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση ένα ματζαφλαράκι να κάνει πίου πίου, αλλά να μην αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση να έρθει η γυναίκα σε οργασμό, για να μιλήσουμε για "κανονικό σεξ";

Αυτά τα ολίγα περί πατριαρχικών εκλύσεων.

Έχω μια φίλη που όταν την ρωτάς από ποτέ έχει να κάνει σεξ, δεν σου απαντά ποια ήταν η τελευταία φορά που βρέθηκε γυμνή στο κρεβάτι με έναν άντρα. Το μετράει με έναν δικό της τρόπο. Αν καταλαβαίνω καλά πρέπει να έχει περάσει πραγματικά καλά και κάπως να το εννοεί. Και το να "έχει περάσει καλά" ουδεμία σχέση έχει με τον οργασμό.

Από τη στιγμή λοιπόν που δεν μας κυνηγάει κανείς με ένα μισοτελειωμενο λεξικό, απαιτώντας να ορίσουμε το λήμμα "σεκς", ας αφήσουμε τις λεσβίες να γαμιούνται, να συνέρχονται, να ξεσκίζονται με τη ησυχία τους, με τα συντριπτικά μεγαλύτερα ποσοστά γυναικείου  οργασμού. Κυκλοφορούν διάφορα νούμερα στο ίντερνετ, διαφορετικά μεταξύ τους, αλλά όλα συμφωνούν στο ίδιο: έχεις μεγαλύτερη πιθανότητα να τελειώσεις κάνοντας σεξ με μια γυναίκα πάρα με έναν άντρα.

Και το πίσω κείμενο εδώ δεν είναι "νια νια νια νια νια νια". Απλώς είναι κρίμα κι άδικο να μιλάμε για την ερωτική πράξη σα να'ναι τα Στοιχεία του Ευκλείδη-το πρώτο επιστημονικό σύγγραμμα στην ιστορία της ανθρωπότητας με τη δομή: ορισμός πρόταση απόδειξη.

Ο προσδιορισμός "λεσβιακό" λοιπόν είναι πολιτικά μη ορθός. Το αποφάσισα μόλις και δεν ξέρω αν αστειεύομαι.

Απλώς αν τυχαίνει να την κουνάτε την αχλαδιά κόρες, να μην νιώθετε ντροπή και όνειδο σε διαλόγους του τύπου:

-Κάναμε σεξ
-Α δηλαδή τι κάνατε;

Ό,τι θέμε κάναμε. Τα πράγματα τα κάνουμε για τον τρόπο που μας κανουνε να νιώθουμε κι όχι για τον τίτλο τους.

Σάββατο 24 Αυγούστου 2019

1. Ικανή ή κι οι δυο μαζί, μ'ακούς;

Ο οργασμός είναι υπερτιμημένος - όπως και τα πρωτοχρονιάτικα πάρτυ. Και κάπου εδώ θα μπορούσαμε να χωρέσουμε μια αθενσβοϊσιακή παρομοίωση της ταλαιπώριας που πρέπει καμιά φορά να περάσεις για να φτάσεις στον οργασμό,τον τρου, με την κίνηση, τα αλκοτέστ, την στιγμή που μπαίνεις στο μπαρ/κλαμπ/χώρο που νοίκιασε ο τάδε και δεν ξέρεις τι να κάνεις το παλτό σου, την τσάντα σου, τα χέρια σου, τα χείλη σου που'ναι αδεια κι άλλα τέτοια μελοδραματικά, μοναξένια, παγωμένα.

Κι αν συνεχίζαμε την παρομοίωση, θα λέγαμε πως  περιμένεις η νύχτα αυτή να είναι η καλύτερη της χρονιάς που πέρασε κι η καλύτερη της χρονιάς που θα'ρθει, με εξάιρεση το κωλοχτύπημα, το στριμωξίδι και τις ξεχειλισμένες τουλαλέτες δίπλα στους λουκουμάδες στο πανηγύρι στην Ικαρία.

Έτσι και τη στιγμή του οργασμού, περιμένεις να τρέμουν τα πόδια σου, να δεις το Χριστό φαντάρο, να ανεβάσεις εκατόν πενήντα τέσσερις σφυγμούς χωρίς να πεθάνεις, ενώ συνήθως αυτό που αισθάνεσαι είναι μια γλυκιά σεισμική δόνηση ανάμεσα στα πόδια σου, κι άντε στην καλύτερη έναν παλμό διαρκείας στον κόλπο σου, γεμάτο προσδοκίες μικρών εκρήξεων, που κορυφώνονται σε μια προσωρινή αίσθηση ικανοποίησης, που σπάει σαν κόμπος.

Τώρα θα μου πεις, σιγά ρε Ταφ Σίγμα Έλιοτ, ρε Οδυσσέα Ελύτη, ρε Εμπειρίκε. Τσουτσουριάσαμε. Ικανοποίηση; Αυτό βρήκες να πεις;
Μάλιστα, βεβαίως. Αυτό βρήκα να πω.

Γιατί το να υγραίνεται ο κόλπος είναι βιολογική αντίδραση, το να χαμογελάς όταν οι φίλοι σου που'χεις να δεις καιρό σου χαμογελάνε σίγουρα κάπως εξηγείται ανθρωπολογικά, το γλυκό μούδιασμα του μυαλού σου όταν βλέπεις netflix, η πρώτη γουλιά από το πορνσταρ μαρτίνι στο μπάιος φάτσα στην ακρόπολη, όλα αυτά κάπως βρίσκονται.

Η πραγματική ικανοποίηση όμως, αυτή που αδειάζει το μυαλό σου από τις χίλιες δυο δυτικοπολιτισμικές ανησυχίες, οι οποίες κατακάθονται η μία πάνω στην άλλη και γίνονται μια μάζα γεμάτη εξογκώματα , που την νιώθεις να πιέζει τον κροταφικό σου λοβό και να εξαπλώνεται φτάνοντας μέχρι τα πέταλα των νυμφών, αφήνοντάς σε ανάπηρο και ανίκανο να αισθανθείς οτιδήποτε πέρα από άγχος-          αυτή η ικανοποίηση δεν βρίσκεται.

Και ίσως εδώ η σχέση αιτίου αιτιατού να είναι η αντίστροφη.

Κλείνοντας - με άνω τελεία- ας σημειώσουμε πως ανεξάρτητα από την κοινή ρίζα που έχουν οι λέξεις "ικανός" και "ικανοποίηση", η πραγματική ικανοποίηση όπως και ο Χριστός φαντάρος, η δυνατότητα να αισθανθεί κανείς πράγματα βαθιά, που τα θυμάται μετά από καιρό και τα ανακαλεί όταν χρειαστεί να κάνει το ξόρκι του προστάτη, είναι ζήτημα ικανότητας˙

δώδεκα αναπτήρες

Έτσι κι εγώ, που ως τώρα μ’εχω δει να στερεύω μ’έχω δει να μαντεύω ένα μέλλον αντίγραφο αγναντεύω την γλώσσα σου να γκρεμίζει τις ρίμες κ...