Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2019

μεταβλητό

Όταν φεύγεις,
απαλλάσσομαι
από τον καθιερωμένο
πρωινό έλεγχο
της αρτιμέλειάς μου

μαζί μ’ αυτόν,
γλιτώνω
από την διαφραγματική
σθένωση της αναγγελίας
«λέω να
σ’αφήσω. μιλάμε. καληνύχτα»

Υπάρχουμε
σε τσιμεντένιες αποστάσεις,
με σκαμμένες εκτάσεις
απουσίας στους ώμους,
στα μαξιλάρια
, στα μάγουλα

Μα δεν θα υπάρχουμε
για τόσο
που να επιτρέπονται
ανόητες θυσίες

κι επιλύσιμες μοναξιές 

Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2019

Εξωσκελετός

Κυρίως όταν με πατάς
όταν με λιώνεις και μ' αφήνεις
μια μουσκεμένη θύελλα
στα σκαλοπάτια σου 
       
-που τόση ανθρωποσύνη έχει ξοδευτεί
σε σκαλοπάτια και εξώπορτες, κι οι ξοδεμένοι
πιστεύουν ακόμη στον άνθρωπο τον μέγα
που αντιστέκεται ατσαλακωτος 
στην πεπυρακτωμένη τήξη-

Κυρίως όταν σε περιμένω 
ξεψυχώντας
γίνομαι 
άνθρωπος ωκεάνιος
ζωσμένος σκοτάδια κι εκρήξεις
και σ'αγναντεύω να μου γκρεμίζεις
κάτω απ'τα ποδαράκια σου 
       
           αγάπη μου,
           χαμέ μου,

όλο τον δυτικό πολιτισμό.

δώδεκα αναπτήρες

Έτσι κι εγώ, που ως τώρα μ’εχω δει να στερεύω μ’έχω δει να μαντεύω ένα μέλλον αντίγραφο αγναντεύω την γλώσσα σου να γκρεμίζει τις ρίμες κ...