Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2016

σποντενιους ας ιτ γκετς

Ανάμεσα στο τρίτο και στο τέταρτο
                       φιλί για καληνύχτα
οι μικροαστοί διαλέγουν προσκλητήρια ή καπότες
οι ποιητές ονειρεύονται την μέρα
                        που αντί να γράφουν θα γαμάνε
                                                             γενικεύσεις
εσύ άραγε σκέφτηκες
πως ένα βράδυ Κυριακής που βρέχει
είναι η πλέον κατάλληλη στιγμή ν'αποφασίσεις
                                         πως θες να μοιάζει η ζωή σου;

Όταν θέλεις να είσαι οι τρεις διαστάσεις
δεν υπάρχει χώρος για εξομολογήσεις
                               και ξυπνητήρια ρυθμισμένα
                                                         να χτυπήσουν μαζί
                                                        [για να'μαστε σίγουροι]

Ίσως οι μονάδες μέτρησης των καθημερινών ποσών
                                                            όπως θυμός
                                                                  αναμονή
                                                               ηλιθιότητα
                                                                   αλήθεια
                                                                      λάθος
                                                                      πάθος
να μην είναι ευκλείδειες

Μπορεί, πάλι, αυτή τη στιγμή
να ψάχνεις την χθεσινή μας νύχτα
ανάμεσα στα πόδια σου

Ίσως σε μια καμπύλη απ'τον μηρό σου ως το γόνατο
                                               να υπάρχω
                             σε πληθυντικό αριθμό.

δώδεκα αναπτήρες

Έτσι κι εγώ, που ως τώρα μ’εχω δει να στερεύω μ’έχω δει να μαντεύω ένα μέλλον αντίγραφο αγναντεύω την γλώσσα σου να γκρεμίζει τις ρίμες κ...