Σάββατο 11 Απριλίου 2020

λυμένα κορδόνια

Πλαγιάζεις με νοερές
αξιώσεις μιας
ζωής παραμυθένιας
και για 'μας εκκρεμούν αποστάσεις
μετρήσιμες με μίλια
και χωριστούς οργασμούς

Μα ξυπνάς μαζί μου
κι εγώ, αγία μου,
γίνομαι δίστιχο με γιασεμιά
και Άνοιξες
γιατί δεν αντέχω
να φανταστώ το πέρας αυτής της
μακροσκελούς ακολουθίας
τυχαίων θαυμάτων

που με κάνουν κάθε πρωί
που ξυπνάω
να μην πιστεύω την τύχη μου

δώδεκα αναπτήρες

Έτσι κι εγώ, που ως τώρα μ’εχω δει να στερεύω μ’έχω δει να μαντεύω ένα μέλλον αντίγραφο αγναντεύω την γλώσσα σου να γκρεμίζει τις ρίμες κ...