Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018

ρίφαντ

Όταν τα παιδικά μας χρόνια
που δεν ήταν ροζ 
δεν θα'ναι πια δικιολογία

κι η σπατάλη πάψει 
να  μετριέται σε νύχτες αλλά,
σε θραύσματα πολύτιμων μυών

όταν η αναμονή 
για την αναμονή
δεν θα χωράει σε
γυάλινα μπουκάλια

                κι η
νεκρωμένη      αγάπη
      καύλα
           μου, σωθεί


θα'ρθω να σου ζητήσω αποζημίωση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

δώδεκα αναπτήρες

Έτσι κι εγώ, που ως τώρα μ’εχω δει να στερεύω μ’έχω δει να μαντεύω ένα μέλλον αντίγραφο αγναντεύω την γλώσσα σου να γκρεμίζει τις ρίμες κ...