Τετάρτη 30 Αυγούστου 2017

διόρθωση

Κι όμως τον έρωτα που ήθελες
τον είχα να σ’ τον δώσω

Καβάφης

ο ήχος της πόρτας του αυτοκινήτου
καθώς φεύγεις
ήταν απ'την αρχή
της νύχτας           χάρτινος

[αν και τώρα που το σκέφτομαι,
γράφω σε pc] 

η πίκρα,να δεις,
που γράφεται με γιώτα
για λόγους οξύτητας

όπως η αγάπη είναι φτιαγμένη
για να μην παίρνει άλφα
στερητικό
-στερητικό-και η σάρκα,
                        ως λέξη,
είναι προσομοίωση

[σ'αφηνω λίγο

χρόνο να ψιθυρίσεις
να συνεννοηθούμε] 


όσο για τον Καβάφη
μάλλον θα είμαστε
οι πλέον ακατάλληλοι
ή πλέον πιο κατάλληλοι
άνθρωποι στον κοσμο
ναγα_ηθούνε μέρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

δώδεκα αναπτήρες

Έτσι κι εγώ, που ως τώρα μ’εχω δει να στερεύω μ’έχω δει να μαντεύω ένα μέλλον αντίγραφο αγναντεύω την γλώσσα σου να γκρεμίζει τις ρίμες κ...