Δευτέρα 27 Ιουλίου 2015

Φορ ο Κλοκ

Τέσσερις πήγε
μου είπαν πάλι φύγε
φύγε και ζήσε τη ζωή σου όπως τη θες

Τα φράγκα που τελειώνουν
κι η σιωπή σου
κι οι αναπάντητες μνήμες ρε φίλε
-και πάω να γίνω στιχάκιας του φουμπού
με "ενεργή πριν" και
ιου
αναμονές αγουροξυπνημένες-

Θα σε κλάψω με Μαζωνάκη ρε
έτσι για να μάθεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

δώδεκα αναπτήρες

Έτσι κι εγώ, που ως τώρα μ’εχω δει να στερεύω μ’έχω δει να μαντεύω ένα μέλλον αντίγραφο αγναντεύω την γλώσσα σου να γκρεμίζει τις ρίμες κ...